emotionele chantage

Wat is emotionele chantage?
Emotionele chantage is een krachtige vorm van manipulatie waarbij mensen ons, direct of indirect, proberen te bedreigen of te straffen als we niet doen wat zij willen. De boodschap is: als jij je niet gedraagt zoals ik wil, dan zul je er spijt van krijgen! Alleen word dat dikwijls niet rechtstreeks gecommuniceerd want dan zou je als welddenkend mens al snel weg zijn.

 Emotionele chantage floreert in een mist  en zodra we daarin zitten, worden we verstrikt door een dichte nevel van emoties, waardoor we niet meer helder kunnen nadenken over de aanpak van de chanteur of onze eigen reacties. Ons oordeel wordt wazig. We verliezen overzicht en inzicht.

Om zijn zin kost wat kost door te drijven creëert de chanteur FOG (Fear, Obligation, Guilt), 3 emoties waarmee de chanteur ons bestookt. De FOG is doordringend, desoriënterend en verhult bijna alles, behalve het onprettige gevoel dat het oproept.  Maar ja, dat is een gevoel en gevoel is doorgaans voor vrouwen onvoldoende om op te varen.   Daarbij spreken we vaak van langere relaties waarin het voor vrouwen steeds lastiger word bij hun eigen gevoel te blijven, want dat word keer op keer omvergeworpen door allerlei zo op het gehoord logische tegenwerpingen. Soms worden die ook nog verpakt in zegswijze die je eigenlijk vertellen dat jij al helemaal geen recht van spreken hebt van ‘jij bent zooo emotioneel’.  En omdat dat klopt treedt er schuldgevoel op.  Alleen had je nou echt een antwoord op je vraag gekregen? Is er iets gekomen uit de ander waarmee jullie gezamelijk verder komen?

Stel je zelf de vraag is er een verschil tussen wat er gezegd en gedaan word? En zo ja hoevaak? En wat is het eindresultaat van inspanningen om tot overeenstemming te komen? Wie trekt er aan het korste eindje? Hou feitelijkheden en beleving uit elkaar. Dat geeft zicht en inzicht. Laat het los dat je iemand hoeft te verdedigen als je gewoon naar de feiten kijkt zitten je emoties je minder in de weg.

‘Ik zei tegen mijn vriend dat ik een avond per week een cursus wilde volgen en hij werd meteen woedend, maar op die stille manier van hem. ‘Doe maar wat je wilt, dat doe je toch,’ zei hij, ‘maar denk niet dat ik op je zit te wachten als je thuiskomt. Ik sta altijd voor je klaar, waarom jij dan niet voor mij?’ Ik wist dat zijn verwijt nergens op sloeg, maar toch voelde ik me heel egoïstisch. Dus vroeg ik mijn inschrijfgeld terug.’

‘Ik wilde de kerstvakantie met mijn vrouw op reis gaan. Daar hadden we ons al maanden op verheugd. Ik belde mijn moeder om haar te zeggen dat we eindelijk de tickets hadden, maar ze begon te huilen. ‘Wat moet ik dan met het kerstdiner?’ vroeg ze. ‘Je weet dat de hele familie dan bij elkaar komt. Hoe kun je me dit aandoen? Hoe vaak zal ik nog kerstmis kunnen vieren, denk je?’ Natuurlijk gaf ik toe. Mijn vrouw vermoordt me, maar ik had toch niet van onze vakantie kunnen genieten met zo’n schuldgevoel.’

‘Hij zegt geen problemen te ervaren  en gelukkig te zijn en dat ik dus een probleem heb, dus ben ik maar weer naar de huisarts gegaan’.

‘Ik stapte naar mijn baas om hem te zeggen dat ik assistentie nodig had, of dat we een realistischer deadline moesten stellen voor het grote project waar ik aan werkte. Zodra ik zei dat ik hulp nodig had, ging hij in de aanval. ‘Ik weet dat je graag veel tijd aan je gezin besteedt,’ zei hij. ‘Nu moeten ze je even missen, maar ze zullen blij zijn met de promotie die we voor je in het vat hebben. Maar die baan is alleen geschikt voor iemand met toewijding en zo had ik jou ingeschat. Geeft niet, ga maar naar je kinderen. Maar als dat jouw prioriteit is, moeten we onze plannen met jou misschien herzien.’ Ik voelde me voor het blok gezet. Ik heb geen idee wat ik moet doen.’  Bron:       Susan Forward – Emotionele Chantage

Waarom geven sommige mensen ons het gevoel dat we verliezers zijn. Dat we altijd toegeven, omdat je niet kan zeggen wat je werkelijk wilde zeggen en moeilijk jouw grenzen kan aangeven?
We weten dat we er ingetuind zijn. Dat voelen we aan alles. We zijn wrokkig, boos, verdrietig  en gefrustreerd. We hebben onze eigen plannen opgegeven voor iemand anders, maar we weten niet wat we daaraan kunnen veranderen. Het voelt als machteloos. Want als we het anders doen zijn de consequenties ook weer erg vervelend of we overzien ze te weinig en denken dat het het einde van de wereld zal betekenen als we actie ondernemen om het te stoppen.

Eigenlijk worden we emotioneel overwonnen en verslagen. Hoe komt dat?
Tegenover deze soort mensen raken we in de war en machteloos. We houden teveel rekening met de verlangens van anderen ten koste van onze eigen behoefte. Door toe te geven vluchtten we in de tijdelijke illusie van veiligheid. Een  schijn-veiligheid, want echt veilig voelen we ons helemaal niet.
Zo mijden we het conflict en de confrontatie, maar verspelen we ook de kans op een gezonde verhouding. Vermijden we niet dan leven we veelal in een constant conflict. Welke actie je binnen de relatie ook neemt het lost niets op. uiteindelijk kan dat ten koste gaan van je eigen gezondheid.

Deze frustrerende spelletjes behoren tot de meest voorkomende oorzaken van wrijving in bijna elke relatie, hoewel we dat zelden herkennen en beseffen. Het is geen miscommunicatie maar het doordrijven van de zin van de één ten koste van de ander. Het is een machtsstrijd.

Hoe leer je hier op een goede manier mee om te gaan en maak jij een einde aan deze vorm van chantage?

En strijd kan enkel bestaan bij het aanwezig zijn van 2 of meer partijen.  Stapt er een uit het schootveld dan is het over.

Niet helemaal, zeker niet als je werkelijk besluit te vertrekken.  De ‘machthebber’ is daar doorgaans niet blij mee.

Dat moet je echter zeker niet beletten een einde te maken aan een relatie waarin je niet groeien kunt of mag.   Een relatie waarin je geen balans ervaart.
Als je voelt dat het werkelijk de hoogste tijd is, is het tijd.
Wel is het handig erover te spreken met iemand die daar ook wat mee kan.  Informatie inwinnen je voorbereiden en zorgen voor je eigen veiligheid en als die er zijn die van je kinderen.  Terug naar The House of Artemis